Ik kocht mijn eerste drone in 2020. Het was de allereerste DJI Mini. Op dat moment was de Europese regelgeving nog niet van toepassing en had België nog zijn eigen wetgeving.
Omdat ik het meteen goed wilde leren, volgde ik de Class 1 Pro-opleiding bij Espace Drone, op het vliegveld van Temploux. Daar leerde ik de basis van het piloten, veiligheid en regelgeving.
Een jaar later kwam de Europese regelgeving. Plots had ik bijna een “zwaargewicht”-opleiding gevolgd om met een drone van minder dan 250 gram te vliegen! Maar uiteindelijk gaf die ervaring me een stevige basis.
Ik begon heel eenvoudig, met enkele vluchten in parken dicht bij huis, terwijl ik de nodige meldingen deed via de Belgische toepassingen. In het begin durf je niet echt dicht bij grote monumenten te komen. Je denkt dat het waarschijnlijk niet mogelijk is. Maar naarmate je meer vlieguren maakt, leer je de regels begrijpen, missies goed plannen en vertrouwen opbouwen.
In de Open categorie blijven recreatieve vluchten relatief eenvoudig. Zolang bepaalde regels worden gerespecteerd en de drone in direct zicht blijft, is het mogelijk om op veel plaatsen te vliegen nadat de nodige meldingen zijn gedaan.
Ik bleef oefenen in parken, onder andere tijdens een winter waarin Brussel onder een prachtige witte laag sneeuw lag. Ik maakte toen enkele beelden van het besneeuwde Jubelpark. Ik wilde ook heel graag het nachtvluchten ontdekken. Dat is perfect toegestaan in de Open categorie, op voorwaarde dat de drone is uitgerust met een knipperend groen licht en zichtbaar blijft.
Zo kon ik een van mijn eerste nachtvideo’s maken rond de volledig verlichte bogen van het Jubelpark. Een magische sfeer.
Maar er was één monument dat ik al lang droomde te filmen: het Atomium.
Dit nationale symbool, gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1958, maakt al altijd deel uit van het Brusselse landschap. Ik wist precies welk soort beelden ik wilde maken: mooi zonlicht, weinig wind en enkele duidelijke shots in gedachten. Dat helpt enorm bij de voorbereiding van een vlucht.
Ik ging meerdere keren ter plaatse en gebruikte zelfs Google Earth om het monument in drie dimensies te bestuderen en verschillende camerabewegingen te bedenken.
In augustus 2024 was ik eindelijk klaar.
Ik dacht aanvankelijk enkele shots tot 100 meter hoogte te maken om een sterke tegenhoek te krijgen. Maar tijdens de voorbereiding merkte ik dat dit niet mogelijk zou zijn. Het Brussels Gewest is verdeeld in verschillende sectoren met hoogtebeperkingen, en in die zone betekent het overschrijden van bepaalde hoogtes dat je in een andere operationele categorie terechtkomt.
Daarom nam ik contact op met Skeyes om de toepasselijke regels goed te begrijpen. Ik had die beperkingen kunnen negeren, zoals je helaas soms ziet in video’s op het internet. Maar ik behoor liever tot de piloten die het goede voorbeeld geven.
Ik paste mijn vlucht dus aan en beperkte mijn hoogte.
Uiteindelijk bleek die beperking een voordeel te zijn. Door halverwege de structuur te blijven, lieten de beelden de indrukwekkende afmetingen van het Atomium nog beter zien. Soms zorgen beperkingen juist voor betere shots.
Voor ik mijn video op YouTube en sociale media publiceerde, nam ik ook contact op met de vzw Atomium om toestemming te vragen om het beeld van het monument te gebruiken. Ze hebben vriendelijk aanvaard en waardeerden de video zelfs heel erg.
Vandaag blijft die video een van de video’s waar ik het meest trots op ben.
Want naast de beelden hou ik bij drone vliegen ook van de voorbereiding, het respect voor de regels en dat bijzondere gevoel wanneer alles verloopt zoals gepland.
En soms zijn de mooiste beelden precies de beelden die je maakt door simpelweg de grenzen te respecteren.
De video is beschikbaar in de rubriek Mijn video’s van de site.